ਰਾਸ਼ਿਦ ਕਿਦਵਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦਫ਼ਤਰ ਦੁਆਰਾ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਮੰਤਰਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੰਤਰੀ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਚਰਚਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਗਲਤ ਹਨ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁਣਗੇ।"

ਨਿਸ਼ਾਂਤ ਕੁਮਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੀਤੀ ਭਾਵੇਂ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਾਮਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਕਟ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ, ਪੀਐਮਓ ਸਿੱਧੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਤੀਫ਼ਿਆਂ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਮਿਤਾਭ ਤਿਵਾੜੀ, ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਂਤ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮਿੰਦਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਸਤੀਫਾ ਨਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰਨ 'ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਮੋਦੀ ਤਰੀਕਾ' ਹੈ, ਭਾਵ ਇਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਦਾ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਆਪਣੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੌਰਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੱਫੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਉਹ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਦੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਨੇਤਾ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਪੂਰੀ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"

ਨਿਸ਼ਾਂਤ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਪੰਥ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਥ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪੇਪਰ ਲੀਕ ਮਾਮਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੋਸ਼, ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾ ਤਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਅਸਤੀਫ਼ੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਮਿਤਾਭ ਤਿਵਾੜੀ ਅਤੇ ਹਰਸ਼ਵਰਧਨ ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰ ਮੰਗਾਂ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਾ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਗਾਂ ਦਾ ਪੰਡੋਰਾ ਡੱਬਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ...