ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੇ ਪੇਚਾਬੁਰੀ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਦਾਈ ਦੌਰਾਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਲਗਭਗ 2,000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁੰਦਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਲਿਪੀ 'ਬ੍ਰਾਹਮੀ' ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੋਜ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਬੰਧ ਕਿੰਨੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸਨ।

ਮਾਹਿਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਇਸ ਮੁੰਦਰੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ "ਪੁਸਾਰਖਿਤਾਸਾ" ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਿਅਕਤੀ'। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ।

ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਖੋਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਰਹੀ। ਇਸ ਸਾਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਚੌਲ ਦੇ ਇੱਕ ਖੇਤ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਡਰੱਮਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਖੋਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ 'ਡੋਨ ਯਾਈ ਥੋਂਗ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਾਈਟ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ। ਖੋਦਾਈ ਦੌਰਾਨ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅੱਠ ਮਨੁੱਖੀ ਪਿੰਜਰ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਕਾਂਸੀ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਥਾਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਮੀਰ ਜਾਂ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੁੰਦਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਸੇ ਪਿੰਜਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਜਾਂ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੇ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੈਸ਼ ਸਮੁਦਾਏ (ਵਪਾਰੀ ਵਰਗ) ਦਾ ਕੋਈ ਮੈਂਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੋਜ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਵਪਾਰੀ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਅਕਸਰ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲਿਆਂ, ਧਾਤਾਂ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਟਾਂਦਰੇ ਦਾ ਜਿਉਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ ਸਬੂਤ ਹਨ। ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਥਾਨ ਦੀ ਖੋਦਾਈ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱ